یک اصطلاحی هست که خدا چندین بار در قرآن ازش استفاده کرده:«حتی ضاقت علیهم/علیه الارض..» یعنی کار به جایی میرسد که زمین با تمام فراخیاش بر آدمی تنگ میگردد.بهترین توصیفی است که میشود برای بعضی لحظهها، و برخی حسها به کار برد، اینطور وقتها چارهای نیست جز پناه بردن به خود باید به خودش پناه ببری، تا آرام بگیری، دوست و آشنا هم نمیتوانند برایت کاری بکنند.آدمی تازه میفهمد که هیچ پناهی ندارد جز خدا و این حس یک چیزی است شبیه دلتنگی، سردرگمی، دلآزردگی، یک چیزی شبیه درد!+متن ، وام گرفته شده است .  + Writen by  سه شنبه ششم اردیبهشت ۱۴۰۱Time 1:15  هیچ او   | 

حس عجیبی تموم قلبم رو احاطه کرده؛از اونها که از همه ی آدم های دورم بَری ام. مقدار زیادی چالش دارم تجربه میکنم و الان دلم میخواد بیخیال همه ی آدم ها بشم و چند روزی رو دست خودم بگیرم و برم . برم و تا خوب نشدم ، تا از این چالش بیرون نیومدم نیام . آره راضیم از این حال ، اما قلبم در حال مچاله شدنه:)